صفای ایوان آینه حرمت خاطرها را آرام و اندوهها را از دل میزداید، چه روحانگیز است پژواک بارگاه رویایی تو بر روی زمینهای باران خورده؛ ای کریمه اهل بیت، ای دختر موسی بن جعفر و ای خواهر سلطان خراسان٬ خورشید مشرق هر روز که به این وادی می رسد نور و روشنی اش را از گنبد طلایی شما می گیرد و به اهل عالم می بخشد . سرچشمه علم و فقاهتی که گستره ی دامن وجودت عطش جویندگان علم و کمال الهی را از اقصی نقاط دنیا سیراب می کند. هرگاه به زیارت تو می آییم عطر وجود مادر را از تربتت استشمام می کنیم سایه وجودت همیشه برسرما مستدام باد. و امشب فرزندان مهر میهمان خوان کریمه شما هستند و چه زیباست حرمت و مهمانسرای این حرم و چه روح فزاست عطر غذای حضرتی ، به نیت تبرک می نشینیم بر سر این سفره و توشه بر می گیریم .
نظر شما